درمان زخم بستر ترکیبی از چند اقدام همزمان است؛ یعنی فقط با پانسمان زخم یا فقط با دارو نمیتوان انتظار بهبود داشت. هر چه درمان زودتر شروع شود و عوامل زمینهای بهتر کنترل شوند، احتمال موفقیت درمان بیشتر خواهد بود. در ادامه به مهمترین روشهای درمان زخم بستر اشاره میشود.
۱. کاهش فشار روی ناحیه درگیر
اولین و اساسیترین قدم در درمان زخم بستر، برداشتن فشار از روی ناحیهای است که دچار زخم شده است. این کار به کمک موارد زیر انجام میشود:
- تغییر وضعیت بیمار در تخت یا روی صندلی در فواصل منظم (مثلاً هر دو ساعت یکبار)
- استفاده از تشکهای ضد زخم بستر، تشک مواج، بالشتکها و زیرنشیمنهای مخصوص
- آموزش خانواده و مراقبین برای اصلاح وضعیت بیمار و پیشگیری از فشار مداوم روی یک نقطه
اگر فشار بهدرستی مدیریت نشود، حتی بهترین پانسمانها هم نمیتوانند بهتنهایی زخم بستر را درمان کنند.
۲. پاکسازی زخم (دبریدمان)
در مراحل متوسط و شدید زخم بستر، معمولا بافتهای مرده، نکروزه یا عفونی داخل زخم دیده میشود که مانع ترمیم هستند. یکی از اصول درمان زخم بستر، برداشتن بافت مرده و پاکسازی تدریجی برای درمان زخم است که به آن دبریدمان گفته میشود. این کار بسته به نوع زخم و شرایط بیمار میتواند به صورت:
- دبریدمان مکانیکی
- دبریدمان جراحی (توسط پزشک متخصص)
- دبریدمان آنزیمی با استفاده از پمادها و ژلهای خاص
نوع دبریدمان باید توسط تیم متخصص کلینیک زخم فردیس انتخاب شود تا هم زخم بهتر تمیز شود و هم آسیبی به بافت سالم اطراف وارد نشود.
۳. استفاده از پانسمانهای مناسب و پیشرفته
انتخاب پانسمان مناسب، بخش مهمی از درمان زخم بستر در کلینیک زخم کرج است. پانسمان باید با توجه به مرحله زخم، میزان ترشح، عمق زخم و وضعیت پوست اطراف انتخاب شود. در درمان زخم بستر از انواع پانسمان ها استفاده میشود؛ مثل:
- پانسمانهای جاذب برای زخمهای با ترشح متوسط و زیاد
- پانسمان هیدروژل یا پانسمان مرطوب یا رطوبت زا برای زخمهای خشک و فیبری
- پانسمان نقره حاوی نقره یا آنتیمیکروبیال در زخمهای مشکوک به عفونت
- پانسمانهای فومی و آلژینات برای کنترل ترشح و محافظت از بافت
تعیین نوع پانسمان باید تحت نظر کارشناس زخم یا پزشک انجام شود تا هم روند ترمیم تسریع شود و هم تعویض پانسمان برای بیمار دردناک و آزاردهنده نباشد.
همچنین بخوانید: انواع پانسمان خشک و مرطوب
۴. کنترل عفونت و استفاده از داروها
زخم بستر، به ویژه در مراحل پیشرفته، مستعد عفونت زخم است. در صورت بروز علائم عفونت مانند بوی بد، ترشح زخم چرکی، افزایش قرمزی و درد، تب یا بدحالی عمومی، درمان زخم بستر باید با کنترل عفونت همراه باشد. این مرحله ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- استفاده از آنتی بیوتیک موضعی یا سیستمیک طبق نظر پزشک
- پانسمانهای آنتی میکروبیال
- کنترل قند خون در بیماران دیابتی
خودسرانه مصرف کردن آنتی بیوتیک میتواند باعث تاخیر در درمان و ایجاد مقاومت دارویی شود؛ بنابراین باید درمان دارویی طبق نسخه انجام شود.
۵. تغذیه مناسب و حمایت عمومی از بدن
ترمیم هر نوع زخم، از جمله زخم بستر، بدون تغذیه کافی و مناسب بسیار دشوار است. بدن برای ساخت بافت جدید به پروتئین، ویتامینها، مواد معدنی و کالری کافی نیاز دارد. در بسیاری از بیماران مبتلا به زخم بستر، کمبود وزن، ضعف، بی اشتهایی یا مشکلات زمینه ای تغذیه ای دیده میشود. بخشی از درمان زخم بستر شامل موارد زیر است:
- تأمین پروتئین کافی (طبق نظر پزشک یا متخصص تغذیه)
- بررسی و اصلاح کمبودهای ویتامینی و مینرالها (مثل روی و ویتامین C)
- هیدراته نگه داشتن بیمار (مصرف مایعات کافی در صورت امکان)
۶. روشهای پیشرفته تر درمان زخم بستر
در برخی موارد، برای درمان سریعتر و مؤثرتر زخم بستر از روشهای پیشرفتهتری مانند موارد زیر استفاده میشود:
انتخاب این روشها بستگی به مرحله زخم، محل آن، وضعیت عمومی بیمار و امکانات مرکز درمانی دارد. در مراکزی که به تجهیزات به روز و تیم تخصصی زخم مجهز هستند، این روشها میتوانند نقش مهمی در درمان زخم بستر ایفا کنند.